dyżurny

dyżurny
dyżurny I {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, dyżurnyni {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pełniący dyżur': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dyżurny sierżant z posterunku policji. Lekarz dyżurny. Dyżurny pracownik wodociągów. Oficer dyżurny. Dyżurny synoptyk. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zwykle z odcieniem ironicznym lub humorystycznym: pojawiający się zawsze i wszędzie jak na zawołanie, stale ten sam lub taki sam, będący zawsze pod ręką, do dyspozycji, w pogotowiu; także o temacie, problemie itp.: nieustannie wałkowany,{{/stl_7}}{{stl_7}} wciąż poruszany w środkach masowego przekazu, w każdym towarzystwie, eliminujący inne': {{/stl_7}}{{stl_10}}Przechowywał na okoliczność okresowego zgarniania ich obu – dyżurny alkohol. (Ang) Gdy ktoś przyszedł do dworu, pani prosiła do salonu, częstowała herbatą i ciastem. – Dyżurnym – podśmiewały się kobiety – od tego częstowania aż{{/stl_10}}{{stl_10}} kurzem „zarosło”. (TS) Antysemityzm, aborcja to są tematy dyżurne. (Wp) Oczyszczalnia stała się dyżurnym problemem na sesjach rady gminy. (CzK) {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'z ironią o człowieku: wyznaczony do odgrywania, zwykle na pokaz, stale tej samej roli, nieprzepuszczający żadnej okazji, by wystąpić w jakiejś (stałej) roli; także: służalczy, dyspozycjny, gorliwie spełniający wolę mocodawców (za{{/stl_7}}{{stl_7}} określone korzyści), sprzedajny, wynagradzany za głoszenie określonych poglądów': {{/stl_7}}{{stl_10}}Stalin! Bierut! Kim Ir Sen! – huczały masówki i pochody, a dyżurni plastycy wykonywali podobizny dotąd zupełnie nieznanego dygnitarza wschodnioazjatyckiego. (CzK) Autorytet moralny jest ulubionym gościem TVP, która za komuny miała dyżurnych{{/stl_10}}{{stl_10}} przechodniów, a teraz ma dyżurnych moralistów. (Łys. NŁ 2) Dyżurni historycy i publicyści PRL. (CzK) Dyżurni buntownicy na sprzedaż. (CzK) Dyżurny uczestnik charytatywnych akcji. (żW) Dyżurni katolicy. (GW) {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}dyżurny II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos odm. jak przym. Ia {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'osoba pełniąca dyżur': {{/stl_7}}{{stl_10}}Klasowy dyżurny. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'z ironią o człowieku wyznaczonym do odgrywania, zwykle na pokaz, stale tej samej roli; także: o człowieku dyspozycyjnym, służalczym, gorliwie spełniającym wolę mocodawców (za określone korzyści), sprzedajnym oraz o człowieku wynagradzanym za{{/stl_7}}{{stl_7}} głoszenie określonych poglądów, zatrudnionym do takich celów przez władze państwa, partii itp.': {{/stl_7}}{{stl_10}}Jawią mi się moje teksty o „kopertówkach” dla telewizyjnych dyżurnych ze świata artystycznego. (Łys. L) Jeden z „dyżurnych” w belgradzkim Ośrodku Prasowym wykrzyknął: – Co mogą nam zrobić teraz, kiedy Rosja przepadła? (TS) {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Игры ⚽ Поможем написать курсовую

Look at other dictionaries:

  • dyżurny — dyżurnyni «pełniący dyżur, dyżurujący» Siostra dyżurna. Dyżurny oficer. Dyżurny synoptyk. Lekarz dyżurny. dyżurny w użyciu rzecz. «osoba pełniąca dyżur» Dyżurny pilnuje porządku w klasie. ∆ Dyżurny ruchu «urzędnik kolejowy zarządzający ruchem… …   Słownik języka polskiego

  • Wacław Kostek-Biernacki — (1882 1957) was a Polish politician, soldier and writer. He was an activist for the Polish Socialist Party. He was a member of the Polish Military Organization and the Polish Legions in World War I. He supported Józef Piłsudski s May Coup. He… …   Wikipedia

  • Костек-Бернацкий — Костек Бернацкий, Вацлав Вацлав Костек Бернацкий Wacław Kostek Biernacki Вацлав Костек Бернацкий в 1914 …   Википедия

  • Костек-Бернацкий, Вацлав — Вацлав Костек Бернацкий Wacław Kostek Biernacki …   Википедия

  • wisieć — 1. pot. Coś wisi na kimś jak na kołku, jak na kiju, jak na wieszaku, jak worek «jakieś ubranie jest dla kogoś zbyt luźne, za obszerne, niedopasowane»: (...) siedział w chałupie około tygodnia. Nie był ciekaw świata. Dopiero w niedzielę, ubrany w… …   Słownik frazeologiczny

  • lekarz — m II, DB. a; lm M. e, DB. y «ten, kto mając odpowiednie kwalifikacje i uprawnienia zajmuje się zawodowo leczeniem» Znany, wzięty lekarz. Lekarz naczelny, rejonowy, zakładowy. Lekarz dyżurny. Lekarz dentysta, laryngolog. Lekarz chorób dziecięcych …   Słownik języka polskiego

  • meteorolog — m III, DB. a, N. meteorologgiem; lm M. owie a. meteorologodzy, DB. ów «specjalista w zakresie meteorologii; synoptyk» Dyżurny meteorolog …   Słownik języka polskiego

  • oficer — m IV, DB. a, Ms. oficererze; lm M. owie (oficererzy), DB. ów «w siłach zbrojnych, w wojskach lądowych i lotniczych: żołnierz w stopniu podporucznika lub wyższym; w innych organizacjach o strukturze wojskowej, np. w policji, straży pożarnej: ten,… …   Słownik języka polskiego

  • peronowy — peronowywi przym. od peron Dyżurny peronowy. Tunel peronowy. ∆ Bilet peronowy «bilet uprawniający do wejścia na peron» …   Słownik języka polskiego

  • ruch — m III, D. u; lm M. y 1. «zmiana położenia punktu materialnego (ciała) w stosunku do innych punktów dokonująca się w czasie; posuwanie się, przesuwanie się w pewnym kierunku» Ruch ciał w przestrzeni. Obserwować ruch spadającego przedmiotu. ∆ anat …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”